زن رو به شوهر:اگه دکتر بگه پسره اونوقت چی؟مرد: هيچی.از خدا بخواه سالم باشه.

زمان: ۲۰:۵ : مکان: اتاق دکتر.

دکتر مشغول انجام سونوگرافی است.زن آرام و قرار ندارد.هر لحظه منتظرتر و بی تاب تربرای شنيدن جنس بچه چشم به دهان دکتر دوخته است.دکتر با دقت به مونيتور خيره شده و تمام زوايای وجود جنين را می کاود.«اين دستشه٬ اينم پاهاش٬ انگشتاش  اینم صورتش سر و بدنش.» صدای ضربان جنين از بلند گوی مونيتور به گوش مادر ميرسد.تند و پی در پی.طپش قلب زن هم همانند اوست.سالمه؟ بله خانم.جنسيتشو می دونين ؟ پسره».زن روی تخت ولو ميشود.پس چرا من فکر ميکردم دختره؟ مطمئنين آقای دکتر؟ دکتر خشک و با اطمينان جواب مثبت می دهد.«بيرون منتظر باشين جواب و آماده کنم.».

زن دمغ و بغض آلود از اتاق بيرون می آيد.مرد مشتاق به سويش می شتابد.از قيافه زن به همه چيز پی ميبرد.«اشکال نداره پسر هم خوبه.»

زمان: ۸:۳۰- مکان : اتاق انتظار:منشی رو به زن: مبارکه شيرينی نميدين؟ زن: «پسر که شيرينی نداره اگه دختر بود...». منشی: «ناشکری نکنين خانم.انقدرها ميان اين جا بچه هاشون معلول و نا قصن..»مرد بيست هزار تومان پول ويزيت دکتر را ميدهد.زن در دل می گويد:« اين همه پول برای اين که بفهمم پسره.حيف.ْ!!!!».

زمان ساعت ۲۱.مکان: خيابان مير داماد.

مرد رو به زن: «يه وقت ناشکری نکنی ها.اگه يه بار ديگه بگی دختر عصبانی می شم.خدا رو شکر کن سالمه.اگه می گفت....»زن ياد حرف اطرافيان می افتد به حرفهای شوهرش توجهی ندارد. بغض همچنان گلويش را چنگ می زند و محتاج گريه اش می کند: «دختر خيلی قدم داره؛ اگه دختر نداشته باشی انگار هيچی نداری.؛ پسرها بزرگ که ميشن بی عاطفه ميشن.......».

زمان: ۱ بامداد.مکان : خانه : اتاق خواب.

خواب از چشمان زن فراری شده.بالشش از اشک خيس وخنک شده.به عروسک آويزان از در کمد  نگاه ميکند: حالا بايد دنبال توپ و ماشين باشد.

زمان ۵ صبح.مکان اتاق خواب: زن سراسيمه از خواب می پرد: مرد از تکان شديد زن بيدار ميشود.: «حالت خوب نيست آب قند بيارم برات؟».زن: «خواب ديدم رفته بوديم پيش دکتر.بچه مون دختر بود ولی پر از عيب و نقص.يه معلول ذهنی و جسمي».مرد: «از بس بهش فکر می کنی.بچه خوبش خوبه دختر و پسر نداره به حرف مردم توجه نکن.ما تو زندگيمون هيچی کم نداريم اينا همش ناشکريه.»

زن بلند ميشود تا وضو بگيرد و دو رکعت نماز شکر به جا بياورد.