بعضی وقتها ٬خيلی از ما آدمها به بهانه های مختلف و در شرايطی خاص دروغ می گوييم.يا مجبور به دروغ گويی می شويم.اگر بخواهيم جا نماز آب بکشيم توجيهمان اين است که دروغمان مصلحت آميز بوده که به قول قديمی تر ها :
دروغ مصلحت آميز به ز راست فتنه بر انگيز!!!
با همين منطق نه چندان درست سر خودمان و بقيه کلاه گشادی می گذاريم که تا زير چشم و گوشمان پايين می آيد و هيچ نمی فهميم.
حال آن که دروغ کليد تمام گناهان است.نمی دانم.حکايت آن مرد اعرابی را شنيده ايد که نزد رسول خدا (ص) می رود و می گويد:ای فرستاده خدا!از اين پس می خواهم هيچ گناهی مرتکب نشوم چه بايد بکنم؟
پيامبر (ص)در جواب می فرمایند:از دروغ بپرهيز.
مرد با تعجب می پذيرد و راهی منزل می شود.در راه از منزل زنی بد کاره عبور می کند.وسوسه می شود در بزند و کام دل بر دارد.نا گاه ياد حرف پيامبر می افتد و با خود فکر می کند. اگر کسی مرا در راه باز گشت ديد و پرسيد کجا بودی و چه می کردی؟چه جوابی بدهم؟از خير گناه می گذرد .
تا به حال به اين نکته دقت کرده ايد که حالات آدم دروغگو او را خيلی زود لو می دهد؟حالت چهره.نحوه حرف زدن.تغيير رنگ صورت...... مگر آن که طرف آن قدر به اين کار آلوده شده باشد که جز دروغ حرف ديگری برای گفتن نداشته باشد.ولی همان فرد قهار در دروغ گويی هم که از بطن مادر اين کاره به دنيا نيامده.بارها و بارها دروغ ديده و شنيده.
يک نصيحت دوستانه:جلوی فرزندتان هر گز دورغ نگوييد.حتی اگر خودش روزی مرتکب اشتباهی شد و قصد داشت آن را از شما پنهان کند .نگوييد چرا دروغ می گويی؟بگوييد :پسرم ـ دخترم راستش را بگو.
*******
معلم رو به شاگرد:چرا درست رو نخوندی؟شاگرد سرش را پايين می اندازد و می گويد:حال مادرم بد بود نتونستیم بخونيم.معلم:سرت رو بيار بالا.تو چشمام نگاه کن و راستش رو بگو.شاگردمن من کنان:ديشب خونمون مهمونی بود وقت نکرديم.
زن رو به شوهر:کجا بودی تا حالا؟دلم هزار راه رفت.نمی تونستی يه زنگ بزنی؟مرد:سرم خيلی شلوغ بود کلی کار عقب مونده داشتم..زن:تو چشمام نگاه کن.راستشو بگو.مرد خجلت زده:ببخش منو عزيزم.با دوستام رفته بودم تئاتر.
مادر رو به دختر:مبارکه دخترم.داری مامان می شی؟دختر: نه کی گفته؟.مادر: از حالت چشمات فهميدم.لازم نيست از من پنهان کنی.
عاشق به معشوق: با تمام وجود دوستت دارم.معشوق در چشمان عاشق نگاه می کند.اشک مانع می شود بفهمد راست می گويد يا دروغ.
تمام اين حرف ها را گفتم برای اين که به اين نتيجه برسم:
چشمها هرگز دروغ نمی گويند.آری برای دروغ گفتن بايد چشمها را بست .
