معلمی از بهشت

چهارشنبه 18 اردیبهشت1387

دستان خدا

یک چیزی مثل کوه روی دلم سنگینی می کنه.یه بغض تلخ، سفت بیخ گلوم رو چسبیده و ول کن نیست.همه اش خدا رو شکر می کنم که وجود نازنینش هست که خودم رو تو بی نهایت بزرگیش رها کنم و ازش کمک بخوام.

پیامک های تو گوشیم رو یکی یکی پاک می کنم تا می رسم به این یکی: روی هر پله که بایستی خدا یک پله از تو بالاتر ایستاده.نه به خاطر این که خداست.به خاطر این که دستت رو بگیره.

پ.ن: لطفا مادرم را دعا کنید.

Link ::

خانه

درباره من

تماس با من

بايگاني

آرشیو مطالب:
(در حال تکميل)
اردیبهشت 1387
فروردین 1387
اسفند 1386
بهمن 1386
دی 1386
آذر 1386
آبان 1386
مهر 1386
شهریور 1386
مرداد 1386
تیر 1386
خرداد 1386
اردیبهشت 1386
فروردین 1386
اسفند 1385
بهمن 1385
دی 1385
آذر 1385
آبان 1385
شهریور 1385
مرداد 1385
بهمن 1383
دی 1383
آذر 1383
آبان 1383
مهر 1383
شهریور 1383
مرداد 1383
تیر 1383
خرداد 1383
اردیبهشت 1383
فروردین 1383
اسفند 1382
بهمن 1382
دی 1382
آذر 1382
آبان 1382
مهر 1382
شهریور 1382
مرداد 1382
تیر 1382
خرداد 1382
اردیبهشت 1382

مهر فراموش نشدني
بهشت کودکي
بوي ميخک
تار شکسته

کلیه حقوق این وبلاگ به :: معلمی از بهشت :: متعلق است و هرگونه بهره برداری به شرط ذکر منبع اشکالی ندارد