گاهي وقتها چيزهايي به ظاهر كوچك و بي ارزش خواه ناخواه در زندگي ما آدمها چنان تاثير گذارند وبزرگي واقعيشان را به رخ ما مي كشند كه ما با همه ادعاي ريز و درشتمان نمي توانيم منكر مهم بودنشان شويم. درست مثل مربع هاي ريز فرم انتخاب رشته دانشگاه.روزي كه فاطمه دوست دوران دبيرستانم با من تماس گرفت و گفت در امتحان وكالت قبول شده خيلي خوشحال شدم.اما بعد از آن تمام مدت با خودم فكر مي كردم اگر من هم موقع پر كردن آن چهار گوشهاي كوچك كمي بيشتر دقت مي كردم شايد الان.... و يا همين كلوخ هاي ناچيز كنار ساختمانهاي در حال احداث.همانهايي كه با يك اشاره كوچك تا دورها پرتشان مي كنيم.سال گذشته وقتي يكي ازآنها زير پايم رفت و افتادم زمين فكر نمي كردم برايم اين همه درد سر درست كند. از خرج و مخارج و عكس و «ام آر آي» تا رفت و آمد و ...كه بگذريم.فكر عمل ظريف و بستري در بيمارستان و گچ شش هفته اي دست حسابي ذهنم را به خود مشغول كرده يا يك «كليك »كوچك و به اشتباه که مي تواند حسابي تمام كاسه كوزه هايت را به هم بريزد .حتي سرزدن دندانهاي شيري كودك هفت ماهه ات هم گاهي برايت آنقدر مهم مي شود كه براي ديدن صدفهاي سفيدش لحظه شماري مي كني ..
راديو يي كوچك كه هديه گرانقدري برايت است مي تواند همدم تنهايي ات باشد. وقتي براي اولين بار مجبوري چند روز را بدون همسفر زندگي ات به شب برساني. نيمه شب است وصداي« افتخاري» تنها صداي آشنايي است كه مي شنوي و تنهاي ات را پر مي كند:
شب آرام و بي صدا٬ در تشويش كوچه ها ٬سرگردانم
با روياي پنجره٬با يك سينه خاطره٬بي سامانم
نامت را تمام شب ٬همراه ستاره ها ٬نجوا كردم
تا در ازدحام شب٬ نقش روشن تو را پيدا كردم
ديوار بي کسي ٬تنها پناه من ٬شبها اي دوست
با اشتاق تو٬ حيران نگاه من ٬شبها اي دوست
با آرزوي تو٬ در هر كجاي شب٬هر جا خواندم
با جستجوي تو٬ در كوچه هاي شب تنها ماندم.....
*****************
خبر شامگاهي:«پرايد و پيکان بيشترين ميزان آلايندگي را دربين خودروهاي شهر تهران دارا هستند».دو سه روز بعد.مکان داخل يک پيکان مسافر کش که اتفاقا خيلي هم تر وتميز است و راننده متشخصي هم دارد.امين:« مامان ماشين اين آقاي محترم بهترين آلوده کننده هواست»!
****************
اگر دوست داريد« قرعه قسمت» اين شماره «موازي» را هم بخوانيد.
