غم و شادی دو همسایه ی دیوار به دیوارند که اتفاقا خیلی وقتها نمی توانی بفهمی که کی و چطور ساکن کوچه ی دلت شده اند.گاهی بی سر و صدا می آیند و گاه برای آمدنشان منتظری.خیلی وقتها کوچه باغهای خیالت را برای آمدن شادی آب و جارو و چراغان می کنی اما یک دفعه ؛غم سرزده و بی دعوت سر و کله اش پیدا می شود.

برای آخر هفته کلی برنامه داشتیم.از آرایشگاه وقت گرفته بودم .دنبال رو نما بودیم برای عروس خانم و دلمان غنج می زد برای برادری که قرار بود ماه مجلس عروسی شود در کسوت داماد.عمو مدتی بود بیمار شده بود و افتاده.خدایش بیامرزد.

پ.ن:مهدی می گوید شاید این قضیه هم  حکمتی  داشته باشد شبیه همان حکمتی که او  در« آسمون و ریسمون»به تصویر کشیده.کسی چه می داند.